Jarenlang leefde ik vooral voor anderen. Ik stond altijd klaar, paste me aan en vergat onderweg wat ik zelf nodig had. Mijn lichaam en hoofd bleven maar doorgaan, tot er een moment kwam waarop ik niet meer kon.

Ik voelde me moe. Gespannen. Alsof ik steeds verder verwijderd raakte van mezelf.

Yoga werd een uitnodiging om te vertragen. Om opnieuw naar binnen te keren, te luisteren en weer zorg te dragen voor mezelf.

Vooral yin yoga gaf me een houvast. In de lange, rustige houdingen vond ik de ruimte om spanning los te laten en weer te voelen, niet alleen in mijn lichaam, maar ook in mijn hart en hoofd. Het bracht me terug naar een plek van zachtheid, rust en vertrouwen. Een plek waar ik opnieuw dichter bij mezelf kon komen.

Diezelfde zachtheid neem ik vandaag mee in alles wat ik aanbied. Of je nu een groepsles volgt, kiest voorindividuele begeleiding, deelneemt aan een workshop of een opleiding volgt. Je hoeft niets te presteren. Je hoeft nergens te geraken.

Je mag gewoon beginnen waar je nu bent.